

27 czerwca 2021. Celem wyprawy Wielka Sowa, ale najpierw zatrzymujemy się w zajeździe Hubert na małe co-nieco. Pozwalają nam też zostawić tutaj samochód więc mamy bazę wypadową.


Z zajazdu przez Wyspiańskiego i 3 Maja wchodzimy na ulicę Warszawską, którą biegnie żółty szlak na sam szczyt. Teraz zanim wejdziemy w las, czeka nas 700 metrów asfaltem w słońcu.








Kolejny odcinek prowadzi na Małą Sowę. Mamy do pokonania 800 metrów i 154 metry podejść.







Na szczyt docieramy niecałe 2 godziny od wyjścia z zajazdu. Ludzi jak zwykle nie brakuje, ale jest też sporo miejsca. Przed wejściem na wieżę zasiadamy przy ławie na popas.





Budowę Wieży Bismarcka na Wielkiej Sowie (1015m.n.p.m) zainicjowało w roku 1904 Zrzeszenie Towarzystw Gór Sowich na terenie należącym do hrabiego Seidlitza – Sandreckiego, odległym 13 km od Dzierżoniowa. Wieżę zaprojektował architekt Hennning. Budowę sfinansowano ze zbiórek pieniężnych w Dzierżoniowie i okolicy. Do 1907r. zdołano uzbierać 18.218 marek. Przedsięwzięcie powierzono firmie Bastänier & George z Lipska. Kamień węgielny położono 01.07.1905. Dnia 24.05.1906 w promieniach słonecznych odbyło się uroczyste otwarcie wieży. Plac wokół wieży, który wypełniły tysiące gości, przyozdobiono girlandami i chorągwiami. Po wygłoszeniu okolicznościowych przemówień i muzycznym recitalu, odbyło się przekazanie wieży przez pana Georga (firma Bastänier & George). Mowę dziękczynną wygłosił Richard Thamm, sekretarz Rady Miejskiej w Dzierżoniowie, prezes, pomysłodawca powstania schronisk szkolnych w Sokolcu i w Srebrnej Górze, dziękując wszystkim darczyńcom.
Wysokość wieży wynosi 25m, średnica na dole 8m a na górze 4m. Na parterze wieży urządzono izbę pamięci, w której postawiono 90 cm popiersie Bismarcka, wykonane przez Harro Magnussena w galwanoplastycznym zakładzie tworzyw sztucznych w Geislingen / Würtenberg. W pomieszczeniu tym znajdowały się również 3 kolorowe okna z witrażami przedstawiającymi motyw z życia Bismarcka. Krętymi schodami zewnętrznymi okalającymi cokół można było dostać się do schodów wewnątrz wieży, które prowadziły na kondygnację widokową z 14 otworami okiennymi. Następne 21 stopni schodów prowadziło na górną platformę widokową budowli. „Ogień wieży” pochodził z zainstalowanego tutaj reflektora acetylenowego. Więcej na temat wież Bismarcka dowiedzieć się można na stronach http://www.bismarcktuerme.de. (polska-org.pl)

























































